Controle

Er is een tijd en plaats voor controle, maar als we ons leven erdoor laten leiden, raken we op het laatst volkomen verstard. De figuur zit gevangen tussen de hoeken van de piramidevormen om hem heen. Het licht wordt sprankelend weerkaatst door zijn glimmende oppervlakken, maar dringt niet tot hem door.

Het lijkt wel alsof hij bijna gemummificeerd is binnen deze structuur die hij rondom zichzelf heeft opgebouwd. Zijn vuisten zijn gebald en hij heelt een starre, lege, bijna nietsziende blik. Zijn onderlichaam onder tafel is de punt van een mes, een snijkant die verdeelt en scheidt. Zijn wereld is geordend en volmaakt, maar leeft niet - hij kan er geen spontaniteit of kwetsbaarheid in toelaten.